اشک بر حسین(ع) سبب آمرزش، اما بشرطها و شروطها

مضامین و محتوای بخش اعظمی از سخنان، مدایح، اشعار و روضه‎های ارائه شده در بسیاری از هیأت‎های مذهبی به شکلی است که بر خلاف آیات و روایات فوق‎الذکر در خصوص خوف و رجا، با انحراف بنیادی و اساسی از مبانی دینی با اتکال و اتکاء صِرف به بعضی روایات در خصوص اشک بر امام حسین(ع)، با امید پوشالی شش دانگ بهشت را به نام مستمعین سند می‎زند. این انحراف تا بدانجا پیش رفته که برخی به ظاهرکارشناسان مذهبی در برخی برنامه‎های رسانه ملّی نیز مروّج آن می‎گردند. برای نمونه یکی از برنامه‎های چندروز قبل رسانه ملّی و سخنان یکی از این به ظاهر کارشناس مذهبی -البته جاهل- که مدعی شد اشک بر امام حسین نه‎تنها همه گناهان گذشته بلکه تمام گناهان آینده را نیز پاک و بلااثر می‎کند!

آیا جفای به امام حسین(ع) و نهضت تاریخی عاشورا نیست که آن را در حد ابزاری برای گریاندن و اشک ریختن به منظور آمرزش گناهان مردم تنزّل دهیم؟ آری، هیچ کسی منکر وجود روایات متعدد در خصوص آثار و تبعات اشک و ماتم بر مصیبت سالار شهیدان و اصحاب وفادارش نیست؛ اما سخن آن است که نمی‎توان از بعضی احادیث و روایات معصومین در این‎خصوص، بدون توجه به سایر آیات و روایات اطلاق‎گیری کرد. احادیث نیز همانند آیات قرآن تأویل و تفسیر یا بعضاً ناسخ و منسوخ دارند. نمی‎توان بدون توجه به قیود و شروط مندرج در جمیع احادیث و روایات فهم درستی از آنها داشت.

شهید مطهری در این‎خصوص اینگونه بیان می‎دارد: «چرا ائمه اطهار -حتى از پیغمبر اکرم روایت است- گفتند که این نهضت باید زنده بماند، فراموش نشود. مردم براى امام حسین بگریند؟ هدف آنها از این دستور چه بوده است؟ ما آن هدف واقعى را مسخ کردیم. گفتیم: فقط به خاطر این است که تسلّى خاطرى براى حضرت زهرا(س) باشد! با اینکه ایشان در بهشت همراه فرزند بزرگوارشان هستند. دائما بى‎تابى مى‎کنند تا ما مردم بى‎سر و پا یک‎مقدار گریه کنیم تا تسلّى خاطر پیدا کنند! آیا توهینى بالاتر از این براى حضرت زهرا پیدا مى‎کنید؟

عده‎اى دیگر گفتند: امام حسین در کربلا به دست یک عده مردم تجاوزکار، بى‎تقصیر کشته شد، پس این تأثرآور است! من هم قبول دارم امام حسین بى‎تقصیر کشته شد. روزى هزار نفر آدم بى‎تقصیر به‎دست آدم‎هاى باتقصیر کشته مى‎شوند و تأثرآور است، اما آیا این نفله‎شدن‎ها ارزش دارد که سال‎هاى زیاد، قرن‎هاى زیاد، ده قرن ، بیست قرن ، سى قرن مطرح باشد؟! ما بنشینیم و اظهار تأثر کنیم که حیف، حسین‎بن‎على نفله شد، خونش هدر رفت! حسین‎بن‎على بى‎تقصیر کشته شد، به دست افرادى متجاوز کشته شد! ...تو نفله شدى بیچاره! نادان! من و تو نفله هستیم، من و تو عمرمان هدر رفت، غصّه براى خودت بخور.

اباعبدالله که براى مبارزه با گناه کردن قیام کرد، ما گفتیم قیام کرد تا سنگرى براى گنهکاران باشد! گفتیم حسین یک بیمه درست کرد، یک شرکت بیمه تأسیس کرد. بیمه‎ی چه! بیمه‎ی گناه! گفت شما را از نظر گناه بیمه کردم، در عوض چه بگیرم؟ اشک. شما براى من اشک بریزید، من در عوض، گناهان شما را جبران مى‎کنم. شما هر چه مى‎خواهید باشید! هر چه مى‎توانید بد باشید که من بیمه‎ی شما هستم!!!».

آری اشک بر امام حسین(ع) شرط لازم و جزءالعلّه سعادت اخروی است. در کنار اشک بر امام حسین(ع) التزام و پایبندی به سایر اجزاءالعلّه و شروط لازم ضروری بوده و همه آنها با هم علت تامّه‎ی آمرزش و سعادت است. آیا می‎توان صِرف اشک بر امام حسین را موجب شفاعت و آمرزش همه‎ی گناهان دانست در حالی که ملتزم و پایبند به سایر شروط مانند تقوی، ترک معصیت، حق‎الناس، بیت‎المال و ... نبود؟

اشک بر امام حسین(ع) ضرورت و مقدمه‎ی شناخت هدف قیام آن حضرت به منظور تأسی و حرکت در آن مسیر است. در این صورت است که فهم صحیح فلسفه قیام عاشورا عامل تحوّل ما و دوری از گناه و معصیت و النهایه قبولی توبه و آمرزش گناهان خواهد بود. اشکی ارزشمنداست که از روی معرفت به راه و هدف امام حسین(ع) باشد. در این‎صورت است که عشق و محبت سیدالشهدا بر وجودمان مستولی شده با قیام و غلبه بر یزیدیانِ درون و بیرون، رهپوی راه و هدف آن امام شده و گناهانمان آمرزیده خواهد شد، حتی اگر گناهی همانند گناه حرّ در مسدود نمودن راه و تدارک مقدمه شهادت امام حسین(ع) باشد.

به قول شهید مطهری: «اگر اشکى که ما براى او مى‎ریزیم، در مسیر هماهنگى روح ما باشد، پرواز کوچکى است که روح ما با روح حسینى مى‎کند. اگر ذره‎اى از همت او، ذره‎اى از غیرت او، ذره‎اى از حرّیت او، ذره‎اى از ایمان او، ذره‎اى از تقواى او، ذره‎اى از توحید او در ما بیاید و چنین اشکى از چشم ما جارى شود، آن اشک بى‎نهایت قیمت دارد. اگر گفتند: به اندازه بال مگس هم باشد یک دنیا ارزش دارد، باور کنید. اما نه اشکى که براى نفله شدن حسین باشد، بلکه اشکى که براى عظمت حسین باشد، براى شخصیت حسین باشد. اشکى که نشانه‎اى از هماهنگى با حسین‎بن‎على و پیروى کردن از او باشد.

ما خیال مى‎کنیم یک گریه دروغین بر امام حسین کافى است، ولى امیرالمؤمنین فرمود: اینها دروغ است! اگر حبّ على‎بن‎ابى‎طالب تو را به عمل کشاند، بدان حبّ تو صادق و راستین است، اگر گریه بر حسین تو را به سوى عمل کشاند، بدان که تو بر حسین‎بن‎على گریه کرده‎اى و گریه تو راستین است، اگر نه فریب شیطان است

/ 6 نظر / 50 بازدید
مهدی

«برخي خيال مي ‌كنند خدا آمده ديني تشريع كرده و چيزهايي را واجب و چيزهايي را حرام ناميده است و امام حسين هم العياذبالله آمده دكاني در مقابل خدا درست كرده است! خدا مي‌ گويد برو نماز بخوان، عبادت بكن، گناهان كبيره نكن. امام حسين (ع) مي ‌گويد هر كاري مي ‌خواهي بكن، يك قطره اشك بريز همه ‌اش درست مي ‌شود؟! اين تصور تصور باطل و ويران كننده‌ اي است. اين خيال، كساني را از دين زده مي ‌كند و عامل فريب شيطان است. حسيني كه افتخارش اين بود كه در راه خدا فدا شود و نماز را در جامعه احيا كند چگونه مي‌ گويد حالا نماز نخواندي اشكالي ندارد، يك قطره اشك بريز برايت درست مي‌ كنم! پارتي بازي مي ‌كنيم! اين تصور غلط است. بله يك گريه براي امام حسين مي‌ تواند همه دردها را علاج كند اما نه هر گريه ‌اي. ابن سعد هم براي سيدالشهدا گريه كرد. وقتي حضرت زينب (س) به گودي قتلگاه آمدند و گفتند اما فيكم مسلم؛ آيا در ميان شما مسلماني نيست؟ عمرسعد هم به گريه افتاد، و نظير اين گريه‌ ها بسيار است.» آیت الله مصباح یزدی

خیلی از ما دینداری فصلی داریم و فقط در ماه محرم رنگ و بوی دین می گیریم در حالی که باورها و ارزش های دینی، قابل تفکیک زمانی زمانی نیست. برخی در شب های محرم با تمام وجود برای امام حسین (ع)عزاداری می کنند و از دل و جان برای آن حضرت می گریند و بر سر و سینه می زنند اما نماز صبح شان قضا می شود و یا با زبانی که «حسین حسین» گفته اند، برسر پدر و مادر خود فریاد می زنند واحترامی برای انان قائل نیستند و یا در بیرون از هیئات عزاداری به گونه ای رفتار می کنند که گویی چیزی به نام دین و اعتقادات برای شان بیگانه است. بعضی ها به جهت شدت عزاداری صدایشان گرفته و چشمانشان از گریه خیس شده، اما شب ها در اینترنت به دنبال مطالب و تصاویر غیر اخلاقی هستند. عده ای میلیونها تومان برای عزاداری سید الشهداء علیه السلام هزینه می کنند در حالی که هنوز حقوق واجبی همچون بدهی به مردم، خمس و زکات را که خداوند در ثروت شان قرار داده پرداخت نکرده اند و یا به گناه بزرگ رباخواری و رشوه خواری آلوده اند! یکی از مهم ترین اهداف عزاداری و ذکر مصیبت و سوگواری بر مصیبت امام حسین علیه السلام ارتباط عملی با سیره و سنت آن حضرت است.

مرتضی

سلام اشک بر امام حسین راه است نه هدف، راهی برای رسیدن به اهدافی والا مانند عدالت، ظلم ستیزی، ذلت ناپذیری و مسلمان زیستن. مسلمانی ای که حسین و اجداد طاهرش می خواهند. افسوس که ما به همین اشک بسنده نمودیم.

یع دوست بعد همکار

سلام عزیز جان .آیا بهتر نیست تو هر مساله ای نظر ندیم بهتر نیست اجازه بدیم خدا قاضی باشه و از خدا جلوتر حرکت نکنیم من شما یا کسی هست بگه گریه یا عزاداریه یه جوون گناهکار یا هر بد کاره ای قبول میشه یا نه شاید خدا بخواد از این راه اون ادمهم رو درس کته شاید این گریه اغاز صراط مستقیم باشه بیا به خودت و ما لطف کن تو حوزه ای که تخصص داری صحبت کن چرا که حکمت ورحمت خدارو نمیدونیم یا حق انشاله همه حسینی باشیم این انتقاد دوستانه بود و ناراخت نشو برادر عزیز

علیرضا

استاد مرتضی مطهری در یکی از سخنرانی‌هایش درباره تحریفات مربوط به واقعه عاشورا فریاد می‌زند که ما امام حسین خراب کن هستیم! و از علل آن می‌گوید : « [ امام ]حسین(ع) می‌گوید من نهضت کردم برای امر به معروف، برای اینکه دین را زنده کنم، برای اینکه با مفاسد مبارزه کنم. نهضت من یک نهضت اصلاحی اسلامی است. [ ولی ] ما آمدیم یک چیز دیگری گفتیم و[ آن ] تحریف کردیم. ما گفتیم [ امام ] حسین [ علیه السلام ] یک شرکت بیمه تاسیس کرد، بیمه‌ی گناه. گفت شما را از نظر گناه بیمه کردم. در عوض چه می‌گیرم؟ شما برای من اشک بریزید، من در عوض گناهان شما را جبران می‌کنم، اما شما هرچه می‌خواهید باشید، ابن‌زیاد باشید، عمرسعد باشید. ما می‌گوییم یک ابن‌زیاد در دنیا کم بود، یک عمرسعد در دنیا کم بود، یک سنان‌بن‌انس در دنیا کم بود، یک خولی در دنیا کم بود، امام حسین خواست خولی در دنیا زیاد شود، عمر سعد در دنیا زیاد شود، گفت أیها‌الناس هرچه می‌توانید بد باشید که من بیمه‌ی شما هستم!»

م

درتایید مطلب مندرجه بایدعرض کنم حضرت حسین شب عاشوراوقتی چراغ هارابرای برداشتن بیعت خاموش نمودند فرمود هرکه حق الناس برگردن داردبرود ،پس استادعزیزم حق باشماست اشک بر اباعبدالله حسین ع شروطی داردبرای بخشش کناه ،سایتون مستدام برادر