بصیر

تنها کسانی مردانه می میرند که مردانه زیسته باشند. سید مرتضی آوینی(ره)

سال نو مبارک
ساعت ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ روز ٢۸ اسفند ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: مناسبتی ، ایران کهن ، فرهنگ و هنر

آمد بهار خرّم با رنگ و بوی طیب           با صد هزار نزهت و آرایش عجیب


نوروز آغاز تمدن ایرانی دیروز، شور و حال‌ ایرانیِ امروز در ایران، ‎زمین برگزیده خدا، نُمود همه‌ مظاهر آفرینش، سوار بر اسبی هفت‎رنگ با بالهایی از عشق فرا می‎رسد بر سفره هفت‎سین عیدم که هر هفت‎سین آن را پیوند می‎زنم با ایرانی و ایمانی بودنم. قرآن با همیشه بودنت (صنوبر گفت راه سخت، آسان شد به فضل حق)؛ سبزه طراوت زندگیم؛ سیب پوشش عشق بر جهان کُرَویم؛ سمنویِ دست‎پخت مادربزرگم یعنی محبت و با هم بودن در اتصال به گذشته؛ سرکه مَلَس‎کننده‎ی زندگیم تا این همه گرمی و شیرینی، تبخالی بر زندگیم نیندازد؛ سکّه تا رونق زندگیم لبخندی همیشه استوار باشد کودکم را؛ سماق تا گرد قرمزی و حرارت، جان را در پیکره‎ی زندگیم بنمایاند؛ سیر تا بدانم بعضی آرزوهایم بدبویند اما با لفّافه‎ای به سفیدی برف که هرگز نباید بگشایمش؛ و اما ماهی نمودار زنده بودن و جلوه کردن اما چه کوتاه؛ کاسه‎ی فیروزه‎ای سیبِ‎سرخم یعنی آسمان را به زیر آوردن؛ آینه، دیدنِ‎خود و باور کردن اینکه اشرف مخلوقاتم و معشوقِ ابدی خدا.

پس ای خدای بی‎همتا در پایانِ سالی که با امید به لطف‎تو به پایان رساندم و با امید به لطف‎تو آغاز می‎کنم دعایم را بپذیر:

یا مقلّب‌القلوب والابصار

یا مدبّر اللیل والنهار

یا محوّل‎الحول و الاحوال

حوّل حالنا الی احسن‎الحال

"اللهم عجّل لولیک الفرج"