بصیر

تنها کسانی مردانه می میرند که مردانه زیسته باشند. سید مرتضی آوینی(ره)

هزینه‏های استقرار عدالت سازمانی
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱٩ دی ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: دین ، مترو

مطلب ارسالی یکی از خوانندگان وبلاگ

«خوب خانه‌ای است سرای دنیا، اما برای کسی که آن را خانه خود (قرارگاه) نداند.»            امام علی(ع)

هزینه‏های استقرار عدالت سازمانی

این روزها همه منتظرند و البته شاید اغراق نباشد که بگوییم انتظار اکثریت شاهدان از تیم مدیریت جدید شرکت بهره‏برداری، استقرار عدالت در سازمان است؛ اما باید دانست در مسیر استقرار عدالت‏ِسازمانی اصلی‏ترین مانع بهبود و اصلاح، دنیاطلبی، به معنای اسارت در دام دنیاست. همانگونه که بارها در آیات و روایات نیز خوانده‏ایم و شنیده‏ایم، در مقابل انبیاء و صالحین نیز گروه‏های منافق، مستبد، دنیازده، گناه‏کار، لج‏باز، عالِم‏نمایانِ هواپرست و غافلین ایستادگی کرده‏اند و صد البته این ایستادگی به تعبیر امیرمؤمنان ناشی از حب دنیاست، "حب دنیا آدمی را کور می‏کند."


آری! دنیاخواهی انسان را نابود و آدمی را چنان شیفته خود می‏سازد که او بنده دنیا و نیز بنده هرکسی خواهد بود که اندکی از بهره‏ی دنیا را در اختیار دارد! در این صورت خواهد بود که طبق فرمایش امام علی(ع) آینده شومی در انتظار مسلمین خواهد بود:

"ای مردم؛ آن (بدعاقبتی) هنگامی است که شما مست می‏شوید ؛ ولی نه از باده، بلکه از دنیازدگی و رفاه طلبی"

با این مقدمه و در شرایطی که خواسته عموم شاهدان و ناظران از مدیریت جدید، استقرار عدالت سازمانی و مبارزه با فساد اداری، تبعیض و رانت است. بی‏مناسبت نیست عدالت سازمانی را در سیره امیرمؤمنان مرور کنیم، باشد که متذکر گردیم:

آری تشخیص علی(ع) این بود که نظام صحیح جز بر پایه‏ی عدالت اجتماعی استوار نمی‏گردد و تحقق چنین عدالتی جز با الغاء فواصل طبقاتیِ ایجاد شده میسر نخواهد بود. و خوب می‏دانست که چنین کاری چه زحمت‏ها برایش به بار خواهد آورد و چه دشمن‏ها برایش تراشیده خواهد شد. و "معاویه و امثال معاویه را نیرومندتر خواهد کرد." اما هیچ یک از اینها علی(ع) را از اندیشه خویش برنگرداند...

و با آنکه دشمنان او بسیار کوشیدند که در تاریخ طولانی زندگی امام حتی یک نقطه ضعف کوچک از ایشان بیابند اما نتوانستند. بر منبرها دشنامش دادند اما باورشان این بود که این دشنمام‏ها از ارزشش نمی‏کاهد و حسدشان را فرو نمی‏نشاند. برخی از این دشمنان، ایشان را به ضعف سیاست هم متهم کردند چون امام مردِ مکر و نیرنگ نبود و همچون معاویه و دیگر حکام، مردم و افکارشان را با دارایی ملت (بیت المال) و درآمد عمومی نمی‏خرید!

"به هر حال علی برای یک اصلاح و بهبود همه جانبه که فراگیر همه ادارات و سازمان‏های دولت بود سخت می‏کوشید تا عدالتی را که ضامن حقوق انسان‏هاست محقق سازد."

امام بر گزینش انسان‏های پاک و مناسب در تمامی مراکز پای می‏فشرد. این کوشش و اصرار، از همه سفارش‏ها و نامه‏هایی که به کارگزارانش نوشته است به خوبی پیداست. ایشان می‏فرماید:

...ایشان را از میان آزمودگان و سابقه‏داران در اسلام برگزین که خوش‏تر و آبرومند‏تر و بی‏آزارتر و دور اندیش‏ترند. در کار کارگزارانت بیندیش و آنها را به آزمایش برگزین، نه به دلخواه و خودسرانه که این دو، شاخه‏ای از مجموعه ستم و خیانت است.

سپس به بررسی کار کارگزارانت بپرداز و بازرسانی راستین و امین بر ایشان بگمار، چه بازرسیِ نهانی در کار ایشان عامل وادار کننده آنها به امانت و خوشرفتاری با مردم و سبب عدم پراکندگی یاوران است.

...به راستی که بدترین وزیرانت، کسی است که در حکومت پیشین، وزیر اشرار و شریک گناهان آنان بوده است ، مبادا چنین کسانی محرم رازت باشند که اینان یار تبه‏کاران و یاور ستم‏پیشگان‏اند.
...گزینش اینان (مسئولین) نباید براساس هوشیاری و خوش‏
گمانی شخصی (حسن‏ظن) باشد چه شخصیت‏ها، خویش را به خودآرایی و خوش‏خدمتی، معرفی می‏کنند اما در پشت پرده اثری از خیرخواهی و امانت نیست.

... نباید والی و زمامدار کسانی باشند که نسبت به اموال مسلمانان حریص باشند و نه جاهل در احکام و امور و نه جفاکار و نه حیف و میل کننده و نه اهل رشوه...

...پس تو آنها را به کارهایی که برای شایستگان پیشین کرده‏اند بیازمای و برخوشنام‏ترین و معروف‏ترین آنها به امانت در میان مردم؛ تکیه کن که این دلیل خیرخواهی تو در راه خدا و امامی است که از سوی او مأموری.

در رأس هر یک از کارهایت سرپرستی بگذار که بزرگی کار ناتوانش نکند و بسیاری آن، پریشانش نسازد و هرگاه در کارگزارن و نویسندگانت عیبی بود و تو از آن ضعف غافل ماندی، بازخواستش بر تو خواهد بود...

باشد که رهرو راه و اندیشه آن امام همام باشیم....

نام محفوظ