بصیر

تنها کسانی مردانه می میرند که مردانه زیسته باشند. سید مرتضی آوینی(ره)

اسماعیلت را به قربانگاه آورده‎ای؟
ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱ مهر ۱۳٩٤  کلمات کلیدی: مناسبتی ، فرهنگ و هنر

 اسماعیلت را به قربانگاه آورده‎ای؟

«... و اکنون، ابراهیمی، و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‎ای. اسماعیل توکیست؟ چیست؟ مقامت؟ آبرویت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه‎ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ خانواده‎ات؟ علمت؟ درجه‎ات؟ هنرت؟ روحانیّتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانیت؟ زیبایی‎ات؟ و ... من چه می‎دانم. این را باید خود بدانی و خدایت. من فقط می‎توانم نشانی‎هایش را به تو بدهم.


آنچه تو را در راه ایمان ضعیف می‎کند، آنچه تو را در راه مسئولیت به تردید می‎افکند، آنچه دلبستگی‎اش نمی‎گذارد تا پیام حق را بشنوی و حقیقت را اعتراف کنی، آنچه تو را به توجیه و تأویل‎های مصلحت‎جویانه و ... به فرار می‎کشاند و عشق به او کور و کرت می‎کند و بالاخره آنچه برای از دست ندادنش، همه دستاوردهای ابراهیم‎وارت را از دست می‎دهی، او اسماعیل تو است! اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد یا یک شیئی، یا حالت، یا یک وضع، و یا حتی یک نقطه ضعف! تو خود آنرا هر که هست و هر چه هست باید به مَنی آوری و برای قربانی انتخاب کنی. چه:

ذبح گوسفند بجای اسماعیل قربانی است، و ذبح گوسفند به جای گوسفند قصابی!!!

ای حاجی، اکنون به کجا می‎روی؟ به خانه؟ به زندگی؟ دنیا؟ رفتن از حج، آنچنان که آمده بودی؟ هرگز!

ای که نقش ابراهیم را در این صحنه ایفا کردی! هنرمند خوب در شخصیتی که نقش او را بازی می‎کند حل می‎شود و اگر خوب بازی کرده باشد، کار صحنه پایان می‎گیرد و کار او پایان نمی‎گیرد. هنرمندانی بوده‌اند که از نقشی که ایفا کرده‌اند دیگر بیرون نیامده‌اند و بر آن مرده‌اند.

و تو ای که نقش ابراهیم را بر عهده داشتی، نه به بازی که به عبادت، به عشق، از نقش ابراهیم به نقش خویش رجعت مکن.

ای که در مقام ابراهیم ایستاده‎ای و بر پای ابراهیم به پا خاسته‎ای و به دست خدای ابراهیم دست بیعت داده‎ای، ابراهیم‎وار زندگی کن و در عصر خویش معمار کعبه ایمان باش، قوم خویش را به حرکت‌آر، جهت بخش، به حج‎خوان، به طواف آر

 و تو! ای هم‎پیمان با خدا، ای همگام با ابراهیم، سرزمین خویش را منطقه حرم کن، که در مسجدالحرامی، عصر خویش را زمان حرام کن، که در زمان حرامی، و زمین را مسجد‌الحرام کن، که در مسجدالحرامی، که: زمین مسجد خداوند است و می‌بینی‌که نیست!»

مرحوم دکتر علی شریعتی